فایکول یک محلول با چگالی بالا است که اغلب از پلیساکاریدهای مشتقشده از نیشکر ساخته میشود. این ماده از خصوصیات چگالی مشخصی برخوردار است که اجازه میدهد سلولهای با چگالیهای مختلف در طی فرآیند سانتریفیوژ با سرعتهای معین، در لایههای مختلف قرار بگیرند. لنفوسیتها، که سلولهای سفید خونی هستند و نقش مهمی در سیستم ایمنی بدن دارند، دارای چگالی پایینتری نسبت به دیگر اجزای خون مانند گلبولهای قرمز و برخی سلولهای دیگر هستند.
اصول پایهای جداسازی سلولها بر اساس استفاده از فیکول بر مبنای تفاوتهای چگالی بین اجزای مختلف خون استوار است. این روش از تکنیکی به نام “سانتریفیوژ گرادیانت چگالی” استفاده میکند، که در آن نمونه خون با محلول فیکول مخلوط شده و سپس سانتریفیوژ میشود. در این فرایند، سلولهای مختلف به دلیل تفاوت در چگالیهایشان در لایههای متفاوت قرار میگیرند، که این اجازه میدهد جداسازی صورت گیرد.
نمونهبرداری خون: ابتدا خون فرد از طریق ورید گرفته میشود.
تهیه محلول فیکول: خون مخلوط با محلول فیکول در یک لوله سانتریفیوژ میشود.
سانتریفیوژ کردن: لوله حاوی خون و فیکول را در دستگاه سانتریفیوژ قرار میدهند. به دلیل چگالیهای متفاوت، سلولها در لایههای مختلف قرار میگیرند. لنفوسیتها در لایه میانی بین پلاسما و فیکول قرار میگیرند.
جمعآوری لنفوسیتها: لایه حاوی لنفوسیتها جدا و سپس شستشو داده میشود تا از آلودگیها و مواد اضافی پاک شود.