آزمایشهای مختلف و سنجش بیوشیمیایی به انواع مختلفی از لولههای نمونهگیری نیاز دارند. لولههای خونگیری از نظر شکل و اندازه شبیه لوله آزمایش هستند اما دارای درپوش هستند و از پلاستیک یا شیشه ساخته میشوند رنگ درپوش لوله نشان دهنده هدف آزمایش و ضد انعقاد اضافه شده به لوله است، همچنین زمان مورد نیاز برای لخته شدن و تعداد وارونگیهای لازم پس از انتقال خون به لولهها را تعیین میکند. روشهای استاندارد آزمایشگاهی از لولههای رنگی زرد، صورتی، آبی، یاسی/بنفش، قرمز، سبز و آبی روشن استفاده میکنند
صورتی یا طلایی: لولههای پلاستیکی با فعال کننده لخته و ژل برای جداسازی سرم
قرمز:ساخته شده از شیشه با روکش سیلیکونی
سبز:لیتیوم هپارین (لولههای سبز روشن حاوی هپارین لیتیوم و ژل برای جداسازی پلاسما) افزودنی است
بنفش:8 بار وارونگی لوله برای اطمینان از مخلوط شدن ضد انعقاد با خون لازم است
آبی:3-4 بار وارونگی لوله، ترکیب مناسب ضد انعقاد با خون را تضمین میکند